Harlem Valley State Hospital

Construction Began

Opened

Closed

Current Status

Closed

Building Style

Cottage Plan

Architect(s)

Wm. Haugaard

lokalizacja

Dover, NY

styl architektury

gruziński

Alternatywne nazwy

  • Harlem Valley Psychiatric Center

historia

jeden dzień po utworzeniu zarządu szpitala stanowego Harlem Valley powstał. Został otwarty 24 kwietnia 1924 roku „za opiekę i leczenie chorych” w ramach ustawy o likwidacji więzienia rolniczo-przemysłowego w Wingdale. Budynki A, B I C zostały już zbudowane przy drodze krajowej (Droga 22) i wkrótce poproszono o pieniądze na zakup przyległych gruntów rolnych i budynków pod budowę piwnicy, stodoły mlecznej, chlewni i kurnika dla 3000 kurczaków. Z 24 pacjentów przyjętych 11 sierpnia z Nowego Jorku i Long Island, Szpital był gotowy, aby stać się częścią historii Harlem Valley.

w latach 1925-1929 certyfikowana pojemność nowego szpitala wzrosła z 250 do 1294. W tym czasie zarząd, który w późniejszych latach stał się Zarządem odwiedzających, zatwierdził zmianę przebiegu drogi stanowej nr 22, tak aby przebiegała ona przez większość terenów zamiast przebiegać bezpośrednio. Do 1928 roku zabudowano budynki F I H oraz przygotowano kuchnię G. Ponadto wybudowano korty tenisowe, rozpoczęto zajęcia z kultury fizycznej oraz zorganizowano drużynę baseballową dla pracowników. Następnie, do 1929 roku ukończono nowe kwatery pracownicze i zainstalowano centralę rozdzielczą, która służyła przez 60 lat. Jesienią tego roku 23 września otwarto szkołę pielęgniarstwa, zbudowaną w 1926 roku, w której uczęszczało 14 osób.

do 1934 roku szpital został uznany za kompletny, z wyjątkiem Sali Zgromadzeń, która została poświęcona przez gubernatora stanu Nowy Jork Alfreda E. Smitha trzy lata później, w 1937 roku. Kampus Wingdale przekształcił się w samo miasto z farmą, pralnią, piekarnią, chłodniami i magazynami. Nowe boisko do baseballu i Trybuna z trawiastą przestrzenią poza dodały do planowanego wyglądu wsi. Również w 1934 r.otwarto przychodnie dziecięce w Mt. Kisco i Mt. Vernon. Liczba klinik wzrosła aż do II Wojny Światowej, kiedy zostały one przerwane z powodu problemów kadrowych i ograniczeń podróży.

wczesny szczyt w historii Harlem Valley miał miejsce w 1936 roku, kiedy Dr Manfred Sakal z Wiednia został zaproszony do zademonstrowania swojej metody leczenia wstrząsem insulinowym w specjalnym Instytucie Państwowych lekarzy szpitalnych. Kurs trwał sześć tygodni, po czym lekarze powrócili do swoich różnych szpitali, aby utworzyć jednostki terapeutyczne. Następnie inni lekarze z całych Stanów Zjednoczonych i Kanady przyjechali na kilka miesięcy do Harlem Valley, aby otrzymać instrukcje. Przez pewien czas insulinowa terapia szokowa stała się standardowym leczeniem w szpitalach Państwowych.

gdy w 1941 roku zbliżała się II wojna światowa, w szpitalu wprowadzono terapię elektrowstrząsami. Kiedy Stany Zjednoczone przystąpiły do wojny, pracownicy zostali odciągnięci, aby wziąć udział w wysiłkach, jako część sił zbrojnych lub do pracy w przemyśle wojennym. Naturalnie, Harlem Valley był dumny z tych, którzy służyli. Później ich nazwiska zostały wywieszone na brązowej tablicy w budynku administracji. Mimo wojny i braku personelu, w 1943 roku spis ludności wyniósł 5415 osób. W 1945 roku wycofano go jednak do 4474.

Po II Wojnie Światowej w 1947 roku powstał pierwszy Wydział Personalny do celów rekrutacyjnych. Szkoła pielęgniarska, która działała przez całą wojnę, nie miała uczniów w 1948 roku, ponieważ spis powszechny ponownie przeniósł się w górę. W 1950 roku osiągnęła 5078. W tym samym roku wykonano w szpitalu dziesięć lobotomii. W 1952 roku Klinika Carmel zaczęła oferować usługi wszystkim członkom społeczności, niezależnie od wieku.

do 1955 r.organizowano ligę dla pacjentów, a 100 pacjentów miesięcznie uczęszczało bezpłatnie do Teatru Dover Plains w ramach programu rekreacji. Ten rok był godny uwagi dla czegoś o bardziej dalekosiężnym znaczeniu. To był pierwszy rok, kiedy leki psychotropowe zostały użyte w Harlem Valley. Zapewniłyby one później radykalne złagodzenie objawów i pomoc pacjentom w kierunku powrotu do zdrowia i normalizacji ich życia. W roku 1956 odnotowano rekordowy spis 5818 pacjentów.

pod koniec dekady, w 1958 roku, wprowadzono politykę otwartych drzwi. Pacjenci ambulatoryjni, którzy mieli karty honorowe i mieszkali na otwartych oddziałach, mogli wychodzić na teren w godzinach dziennych. Była to nowa praktyka, ale porzucono coś starszego. Koniec ery nastąpił wraz z zaprzestaniem działalności rolniczej w Harlem Valley w marcu 1960 roku. Szpital nie był już samowystarczalną społecznością we wschodnim hrabstwie Dutchess. Trzy lata później na wschodnim zboczu wzgórza zaczęły krążyć ramy nowej zabudowy, co było oznaką dalszej rozbudowy, którą zalecano lata wcześniej. Wznoszono budynek medyczno-chirurgiczny-Sullivan Tower lub, częściej, Budynek 85. Został ukończony jesienią 1966 roku i zawierał oddziały dla chorych, salę operacyjną, laboratorium, sprzęt diagnostyczny, kliniki, bibliotekę medyczną i kostnicę. Budynek był technologicznie state-if-the-art. Przeprowadzono również modernizację w innych lokalizacjach kampusu. W 1969 r. zakończono renowację otwartych ganek na zamknięte ganki słoneczne.

zwolnienia nastąpiły w 1971 roku wraz z zamknięciem budynków A, B i C. W następnym roku jednostka Wingdale z Westchester Developmental Center ponownie otworzyła te budynki na własny użytek, z odpowiedzialnością administracyjną spoczywającą na Harlem Valley. W 1972 roku zespół szkoleniowy pomógł grupie wyselekcjonowanych pracowników stworzyć coś, co stało się znane jako jednostka metra. Jednostka ta obejmowała interdyscyplinarny zespół terapeutyczny i wprowadziła inne innowacje. Pacjenci stali się „rezydentami” i byli leczeni terapią grupową. Kolejna istotna zmiana nastąpiła rok później. 4 kwietnia 1973 roku rozpoczęto unifikację całego szpitala. Ten proces rearanżował pacjentów na oddziały dla tych z tego samego położenia geograficznego hrabstw Westchester i Putnam. Wcześniej tego nie robiono. Powstała zupełnie nowa mieszanka pacjentów na oddziałach.

Kiedy w 1974 roku Dolina Harlemu obchodziła swoje 50 – lecie, spis pacjentów pod koniec kwietnia miał miejsce w 1897 roku, odzwierciedlając trwające wysiłki na rzecz deinstytucjonalizacji, czyli odprowadzania pacjentów do społeczności i łączenia ich z usługami społecznymi. W tym też roku oficjalna nazwa szpitala stała się Harlem Valley Psychiatric Center.

z okazji 69-lecia istnienia w 1984 roku Dr Steven E. Katz, ówczesny Komisarz OMH, zauważył w liście gratulacyjnym: „w ciągu ostatnich sześciu dekad nastąpiła głęboka zmiana roli ośrodka psychiatrycznego w Harlem Valley. Niegdyś wiejski azyl dla chorych psychicznie, obecnie jest liderem w świadczeniu usług społecznościowych mających na celu zapobieganie niepotrzebnej hospitalizacji chorych psychicznie.”Gubernator Mario Cuomo wyraził podobne myśli w swoim liście do HVPC i dodał:” jego pracownicy mają wiele do dumy.”

w połowie lat 80.Dolina Harlemu przetrwała, jeśli nie koniecznie kwitnie. Pomaganie nowojorskiemu regionowi metropolitalnemu poprzez przyjmowanie pacjentów w krytycznym czasie było częścią jego mandatu. W tym czasie renowacja środowiska oddziału w bardziej komfortowych, spersonalizowanych warunkach stała się sztuką celów obiektu. Pierwsze oddziały prezentują to nowe „środowisko terapeutyczne”, co daje wyraźny wzrost morale zarówno mieszkańców, jak i pracowników. Przyczyniło się do tego nowe oświetlenie, bardziej komfortowe wyposażenie i akcesoria, a także modyfikacja przestrzeni, która obniżyła poziom dźwięku. Również w tym czasie odnowy członkowie rodzin pacjentów i znaczących innych zainteresowanych dobrym samopoczuciem pacjentów chcieli bardziej zaangażować się w opiekę nad pacjentem i leczenie. Uczynili to poprzez okresowe łączenie dyskusji z administratorami i pracownikami Harlem Valley w celu wprowadzenia zmian. Powstała rzecznictwo pacjentów i Rada pacjentów szpitalnych. Równolegle z tym ruch konsumentów usług zdrowia psychicznego zaczął również zyskiwać na znaczeniu i być szerzej słuchany. Jako świadectwo jego rozwoju, Harlem Valley dodał nagrodę Rzecznika Konsumentów do swojej niedawno ustanowionej nagrody Distinguished Scholar przyznawanej corocznie.

jeszcze przed rozpoczęciem spowolnienia gospodarczego w czasie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych i wynikającego z tego kryzysu wpływu na budżet państwa, Ośrodki psychiatryczne były coraz bardziej uważane za kosztowne pozostałości i przypomnienia z przeszłości. Usługi zdrowia psychicznego w społeczności miały nabierać większego znaczenia, większej reakcji i większej odpowiedzialności, potwierdził Urząd Zdrowia Psychicznego. Wprowadzenie rehabilitacji psychiatrycznej miało pomóc pacjentowi w dokonywaniu wyborów, które mogłyby, jak się spodziewano, prowadzić do bardziej niezależnego, satysfakcjonującego i produktywnego życia w wybranym przez niego środowisku społecznym.

Harlem Valley nie był pierwszym ośrodkiem psychiatrycznym przeznaczonym do zamknięcia. A planowane zamknięcie nie było rzekomo oparte na braku doskonałości w świadczonych usługach. Powodem był budżet. W hrabstwie Dutchess były dwa ośrodki psychiatryczne, na które stan nie mógł sobie pozwolić. Dolina Harlemu znajdowała się na obszarze wiejskim w odległości od obszarów miejskich, w porównaniu z Centrum psychiatrycznym rzeki Hudson, które było w pobliżu pożądanych usług społecznych i udogodnień miejskiego życia.

w 1991 roku Harlem Valley wylądowało na pierwszych stronach lokalnych gazet, kiedy Senator Nicholas Spano, przewodniczący stanowej Komisji Zdrowia Psychicznego w Nysie, odbył publiczne przesłuchania w Smith Hall na temat proponowanego zamknięcia HVPC. Utrata miejsc pracy i ewentualna dewastacja lokalnej gospodarki, którą przewidywali wybrani przez miasto urzędnicy i biznesmeni, zostały zdegradowane. Inne wsparcie dla HVPC pochodziło z wielu obszarów.

kolejny krzyk był na czele, gdy termin zamknięcia i konsolidacji Z Hudson River Psychiatric Center został zmieniony z 1 kwietnia 1994 na 31 grudnia 1993. Trwały negocjacje i ostateczna data zamknięcia została zmieniona na „zamknięcie działalności” 31 stycznia 1994. Nie do końca 70 lat minęło od pierwszego przyjęcia do ostatniego zgasnięcia światła i opuszczenia flagi.

w ostatnim czasie wydaje się, że plan częściowego wyburzenia i częściowej renowacji budowli. Znaki na miejscu wskazują na rozpoczęcie obchodów w październiku 2012 roku. Wskazania są do ewentualnego wykorzystania jako społeczność emerytalna według lokalnych raportów.

remont obiektu rozpoczął się we wrześniu 2013 roku po sprzedaży obiektu firmie Olivet Management, LLC. Firma zakupiła nieruchomość w imieniu Uniwersytetu Olivet od Benjamin Companies, ” firma, która zamierzała zbudować połączoną wspólnotę mieszkaniową / detaliczną na nieruchomości znanej jako Dover Knolls.”Dover Supervisor Ryan Courtien powiedział „”Uniwersytet spodziewa się wykorzystać prawie wszystkie istniejące budynki i infrastrukturę do budowy instytucji badawczej premier i Centrum Technologii Informatycznych po otrzymaniu wszystkich zatwierdzeń,” powiedział przełożony. „Plan zakłada posiadanie sal lekcyjnych, sal mieszkalnych i jadalni.”

Zdjęcia Harlem Valley State Hospital

główna Galeria Zdjęć: Harlem Valley State Hospital

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.